Ludzie od wieków pragnęli mieć możliwość podglądania, zbierania informacji na temat rzeczy i wydarzeń, do których nie mieli bezpośrednio dostępu lub chcieli mieć możliwość bezustannego kontrolowania i monitorowania obiektów lub ludzi. Taką rolę pełnili strażnicy i inni ludzie obserwujący zadane obiekty. Dzięki rozwojowi techniki i technologii ludzie zaczęli być wyręczani przez urządzenia elektryczne. Kamery, alarmy, możliwości zapisywania nagrywanego obrazu – to znacznie podniosło jakość oraz możliwości monitorowania niemal dowolnych obiektów.
Co jest głównym czynnikiem determinującym monitorowania ludzi i obiektów? Na pierwszym miejscu stawia się przede wszystkim bezpieczeństwo. W ostatnich latach znacznie wzrosło zagrożenie atakami terrorystycznymi oraz sabotażami ze strony różnych grup terrorystycznych. Z tego względu rządy poszczególnych państw postanowiły postawić na profilaktykę oraz nieustanną obserwację i monitoring miejsc potencjalnie zagrożonych atakami. Najlepszym przykładem miasta, które jest niemal w stu procentach monitorowane jest Londyn. W tym ogromnym mieście zainstalowanych jest kilka tysięcy kamer przemysłowych, które dzień i noc „pilnują” porządku.
W takim przypadku powstaje pytanie gdzie jest granica między zapewnieniem bezpieczeństwa obywatelom, a ich prywatnością. Gromadzenie informacji jest bardzo kontrowersyjnym zajęciem, ściśle regulowanym przez przepisy prawa. Niektóre państwa pozwalają sobie na łamanie tych granic w imię wyższych celów. Systemy monitoringu używane są również przez osoby prywatne oraz przedsiębiorstwa. W ich przypadku jedynym motywem jest zapewnienie bezpieczeństwa chronionych obiektów. Rozwój techniki i skomplikowanych urządzeń do monitorowania daje szerokie pole do popisu dla chcących chronić swoją prywatność oraz mienie ludzi. W ramach monitoringu wykorzystywane są najnowsze zdobycze technologii, takie jak GPS, systemy alarmowe czy najnowocześniejsze kamery przemysłowe.
